Steganografia polega na zapisaniu niewidocznej informacji, choćby i na przykład tekstu, który znajdować się będzie w obrazie. Logiczne staje się wówczas, że jeżeli nie będzie ona “osiągalna dla oka”, to tym samym nikt nie będzie próbował jej odczytać, bowiem w zasadzie każdy szyfr daje się złamać, a sam jego proces jest dla specjalistów jedynie kwestią czasu, gdyż wymaga to odpowiedniej mocy obliczeniowej zaangażowanych do owego zadania komputerów. W efekcie, steganografia staje się doskonałym pomysłem na “schowanie” ważnych danych przed osobami trzecimi. Jak na dzisiejsze możliwości, steganografia obejmuje przeróżne pomysłowe techniki i wykorzystuje w tym doskonale znany atrament sympatyczny. Jednakże komputery mają do zaoferowania bardziej interesujący sposób, jakim jest już wspomniana ukryta informacja w obrazach. Proces ten polega na manipulacji zbiorem punktów o określonych kolorach, które wchodzą w skład obrazu, tak by nie było to widoczne bezpośrednio dla oka i w żadnym wypadku nie dało się odróżnić z oryginałem, a zarazem zawierało ukrytą informację.